Tekst Eva Vroom
Fotografie Max Hart Nibbrig
Alles loopt gezellig door elkaar in The Blurring Zone. Beyond Space maakte van deze publiek toegankelijke plint in The Pulse of Amsterdam een heerlijke hangout op de Zuidas.
The Blurring Zone beslaat 1800 vierkante meter publieke ruimte op de begane grond van The Pulse of Amsterdam: een opvallende toevoeging aan de Zuidas waarin wonen, werken en recreëren samenkomen en elkaar versterken. Het bijzondere gebouw is een samenwerking van MVSA, VMX en DELVA en bestaat uit een kantoortoren en een woontoren, verbonden door een multifunctionele plint en een stadsbos op 35 meter hoogte. Deze multifunctionele plint is The Blurring Zone: maar liefst 125 meter lang, en met ruimte voor een indrukwekkende combinatie van functies. Hier komen bewoners van het woongebouw, kantoormedewerkers, maar ook bezoekers van de inpandige foodcourt, bioscoop, gym en supermarkt elkaar tegen. The Blurring Zone brengt al deze groepen samen in een toegankelijke, levendige en uitnodigende ruimte en vormt zo het visitekaartje en de huiskamer van het gebouw. “De architecten van The Pulse hadden de begane grond bedacht als één grote open ruimte,” vertelt Rolf van der Leeuw, architect bij Beyond Space dat verantwoordelijk was voor het interieurontwerp van de plint.
Binnen en buiten
Beyond Space heeft veel ervaring met transformaties, niet alleen van bestaande gebouwen maar ook van BIM-modellen. Van der Leeuw: “Wij staan bekend als architecten die zich bezighouden met interieurs, en we ontwerpen veel plinten van gebouwen.” Een belangrijk onderdeel van het gebouw, omdat dit ook de eerste indruk, de identiteit vormt.
“We hebben om te beginnen met MVSA en VMX gekeken hoe we de verschillende verkeersstromen het beste door de ruimte konden leiden. Het ontsluiten van de entree naar de kantoren, de woningen, de bioscoop en de horeca vormde een grote uitdaging. De bezoekersstromen moeten echt mengen hier, het is de bedoeling dat je door de hele Blurring Zone kunt lopen.” Beyond Space liet zich voor het ontwerp inspireren door Berlages Plan-Zuid: “Omdat het een publieke ruimte is, eigenlijk een overdekte voortzetting van de straat, hebben we gespeeld met het contrast tussen binnen en buiten.” Dit is direct te zien aan de achterwand in de entreeruimte. Deze is om het buitengevoel vast te houden, afgewerkt met gerecyclede baksteen. Ondanks dit ‘buiten’materiaal heeft The Blurring Zone een warme uitstraling. Wie vanaf het stationsplein de hoge, lichte entreeruimte binnenkomt, waant zich in een behaaglijke hotellobby. De receptiebalie voor de kantoorentree is uitgevoerd in groen natuursteen. Comfortabel meubilair, zitjes langs de gevel, zorgvuldig gekozen verlichting en veel planten zorgen voor een aangename sfeer. “Om de plafondhoogte gevoelsmatig te verlagen zonder hoogte te verliezen, hebben we designer Klaas Kuiken gevraagd om hangende plantenbakken te ontwerpen.”
Menselijke maat
De entreeruimte wordt begrensd door een opvallende trappartij. “We hebben de trap zo geplaatst, dat deze direct zichtbaar is bij binnenkomst”, aldus Van der Leeuw. “Trappen organiseren de ruimte, en maken deze dynamisch.” Beyond Space ontwierp alle trappen in The Pulse, en markeerde de overgang van de entreehal naar het horecagedeelte met een trappartij die het atrium op Escher- achtige wijze doorkruist. De trappen landen in royale groenbeplanting, met plantenbakken die dankzij de betegeling en de ingebouwde bankjes het buitengevoel oproepen. Van der Leeuw: “De beplanting is substantieel, in grote formaties. Dit heeft het meeste effect.” De vele planten, die profiteren van het overvloedige daglicht, zijn van betekenis voor de WELL certificering van het gebouw. Ze dragen bij aan een prettig binnenklimaat, en maken de ruimte ook minder overweldigend. Het atrium is maar liefst 15 meter hoog, en loopt door over vijf lagen.
In het lage middendeel van The Blurring Zone bevindt zich de horeca. Het plafond is er gewelfd vanwege de bovenliggende bioscoopzalen, die te bereiken zijn via een houten podiumtrap. Beyond Space deelde de horecaruimte in met vloervelden, om de menselijke maat te introduceren en de schaal enigszins te verkleinen zonder tussenwanden te plaatsen.
Materialen laten spreken
Ook de materialen en kleuren die Beyond Space voor het interieur gebruikte, zorgen ervoor dat The Blurring Zone ondanks zijn formaat een prettige en comfortabele uitstraling heeft. Om warmte toe te voegen zijn de terrazzo vloeren gecombineerd met bamboe, hout en linoleum. Het kleurgebruik is ingetogen gehouden. “In onze ontwerpen willen we de materialen laten spreken,” legt Vander Leeuw uit. “Het groen van de planten en de natuurstenen balie zorgen voor kleur. De trappen hebben we bruin gemaakt, passend bij de bamboe treden. En alle gipswanden zijn lichtgrijs. Niet wit, want daarmee geef je grote ruimtes al snel een galerie- of kantoor-uitstraling. Het meubilair in de entreeruimte hebben wij gekozen, voor het horecagedeelte hebben de uitbaters dit zelf uitgezocht. Wat betreft de verlichting: er komt natuurlijk erg veel daglicht binnen, maar we hebben ook veel hangende verlichting ingezet om de plafondhoogte gevoelsmatig lager te maken. Daarnaast hebben we messing armatuurtjes gebruikt die als kleine juweeltjes op de wanden zitten.”
Complexe context
Een mooi detail vormt ook de verlichting die subtiel in de trapleuningen werd verwerkt, om de trappen beter te belichten. Van der Leeuw: “Ik ben heel tevreden met de trappen. Het feit dat ze er in de complexiteit van het project zo gekomen zijn, is bijzonder. Daarnaast vind ik het mooi, dat we in die grote ruimte een onderverdeling hebben kunnen maken, zonder openheid te verliezen. De uitdaging is om te onderzoeken waar de ruimte zit om het casco ontwerp nog te optimaliseren, terwijl deze plannen vaak al ver uitgewerkt of zelfs al in uitvoering zijn als wij worden aangehaakt. Wij kijken met een andere bril naar het gebouw, waardoor we vanuit de interieurbeleving misschien andere keuzes zouden maken. Het is dan de kunst om te weten wanneer je casco wijzigingen voor kan stellen zonder het proces te frustreren, dit is altijd een interessant spanningsveld. Maar de samenwerking met MVSA en VMX verliep heel prettig. Zij waren blij dat wij de plint konden inrichten, en zagen de meerwaarde van ons ontwerp.”
